Âriflerden biri, çamurlu kaygan bir yolda, eteklerini toplayarak, dikkatli adımlarla yürüyordu.
Fakat bütün çabasına rağmen düştü. Her tarafı çamur olduğu için, artık serbestçe yürümeye başladı.
Bir taraftan ağlıyor ve : “İşte, günaha düşmeden önce günahlardan sakınan adamın hali budur.
Bir defa, iki defa...Günaha düştükten sonra, artık aldırış etmeden onun ortasında yürümeye başlar!” diyordu.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder